naar voorpagina
naar vorige pagina
naar volgende gedicht op deze pagina
als hij

Als hij iets zegt
vonkt toch de hoop.
Zijn taal schiet
brokken in mijn keel,
zijn woorden maken me week:

Ga weg! Blijf van me af!
Ik wil je niet meer zien!

Is dat niet mooi?

Hij weet van mijn bestaan.




naar vorige gedicht op deze pagina
naar volgende gedicht op deze pagina
wie

wie is als god
die mij het spreken leerde
en hulp gaf met wat woorden.
als ik alleen ben
fluister ik je naam.

ik kan je niet beschrijven
in deze slordige zinnen.
een ongelovige heeft niet
het recht op meer.




naar vorige gedicht op deze pagina
naar volgende pagina
naast je

ik leg mijn hand
op je warme voorhoofd
doe je ogen dicht
ik zit naast je
en denk aan je
we schuilden samen
voor de regen
in het portiek
van een flatgebouw
je hoestte
je was doornat
slaap nu
het leven klopt
zacht onder je huid