naar vorige pagina
filmpje

oudere man houdt zich wankel staande in volle tram.
bij een bocht verliest hij zijn evenwicht.

een plastic tas scheurt en braakt video's uit:
blote jongens vallen op de vloer.

de man bukt snel, komt omhoog met een rood hoofd.
het publiek kijkt toe en zwijgt.
gezichten, geen stemmen, alleen een bonkend geluid.




naar vorige gedicht op deze pagina
naar volgende gedicht op deze pagina
wazig

de jongens zijn wazig
de mannen zijn bazig
't is vochtig en duister
met smoezig gefluister
van mannen die kwijlen
zich op blijven geilen

ze dampen en branden
en wachten op handen
ze smachten naar kussen
om hun vuur te blussen
zweet gutst in stromen
de rust wil niet komen




naar volgende pagina

dichtbij

de bus was overvol
dus moest ik staan
dichtbij een jongeman
een engel op aarde
een prille snor sierde
zijn bleek gelaat

mijn ogen gleden
over zijn lichaam
op en neer
dit was de hemel
dit was geluk

hij grijnsde en zei
mot je wat van me
ik moest niets meer
alleen de bus nog uit
de straten door